Miepke en Sjefke, wat een gezellig stel.

Je hebt van die avonden waarop je denkt: dit wordt een leuk feestje, maar uiteindelijk blijkt het nóg veel leuker te worden. Zo stond ik gisteravond bij De Haone in het PSV-stadion — ja ja, de plek waar je normaal alleen rode en witte sjaals ziet, maar dit keer hing er vooral een dikke carnavalsvibe. En daar gebeurde het: een bijzondere ontmoeting.

Ik raak aan de klets met een vlotte meid. Gezellig, enthousiast, praat als een waterval… en er staat ook nog eens zo’n vrolijke kerel naast haar die haar glunderend in de gaten houdt. Ze kwam me bekend voor, maar mijn grijze cellen hadden even een opwarmronde nodig. En toen poef, het lichtje ging branden: dát is Zilvana of is het nou Miepke. En natuurlijk, samen met haar man: hét Boerenbruidspaar.
Maar ik had ze eerder ook al gespot bij Met Staps.

Nou, ik mag wel zeggen: wat een stel. En die man van haar — drie weken inmiddels in het echt getrouwd — die is volgens mij met lichte dwang omgetoverd tot carnavalsliefhebber. Want ja, als je uit Amersfoort komt, dan krijg je carnaval niet automatisch met de paplepel binnen. Maar Sjefke, lange Sjefke… in het echte leven Djimmy die keek gewoon over me heen. Letterlijk. Die vent is lang genoeg om op de lampen te letten. En geloof me: hem maak je de pis niet meer lauw. Hij stond daar al te genieten terwijl het feest pas net begonnen was.

En Zilvana alias Miepke, die stond hem aan te kijken alsof ze net drie kilo rozen had opgegeten. Zo verliefd. Mijn hart smolt sneller dan een raketje in juli. Terwijl we stonden te praten merkte ik dat zij het boerenbruidspaar-zijn echt op hun eigen manier invullen. Een soort mix van traditie, liefde en… ja, een bepaalde schwung. Hoe noemen ze dat in Duitsland? Schvungggg of zoiets. Maar goed, het past hen perfect.

Mijn beeld van “dat boerenvolk” — zoals sommigen het gekscherend noemen is na vanavond trouwens helemaal veranderd. Man, wat een warm stel. Goei volk, dat zeg ik je. Ze geven een gouden randje aan deze al langdurige traditie. Jaja Zilvana dat zijn letterlijk jouw woorden.

We hebben smakelijk gelachen, nog wat verhalen uitgewisseld, en voordat ik het wist zeiden ze: “Leon, je bent welkom op onze carnavaleske bruiloft in De Schuur.” Je weet wel, die gezellige tent bij de Paterskerk waar het bier sneller vloeit dan je “Salaai” kunt zeggen. Maar er zat wél een kanttekening bij: “Je bent welkom… maar je betaalt wel zelf je drank.”

En eerlijk? Dat vind ik het mooiste compliment dat je van een Boerenbruidspaar kunt krijgen.

Foto: @klik.ster