Lampegatse Voorpret met een Rode Oortjes Twist

Jaja, lieve lezers, ook vandaag was ik weer heul vroeg uit de veren. Terwijl de meeste mensen nog lagen te dromen van confetti, bier en een halve polonaise, besloot ik een rondje in het centrum van Lampegat te doen. Gewoon om te zien hoe hard iedereen bezig is om ons een carnaval te bezorgen dat ons nog jaren gaat achtervolgen in herinnering en kater. En geloof me: hard gewerkt wordt er zeker.

Wat een kanjers allemaal! De tentenbouwers, die met knijterharde precisie en nog harder werken balken en zeilen in elkaar zetten. De mensen van de aankleding, die overal lampjes, slingers en verrassende details ophangen alsof het leven er vanaf hangt. De podiumbouwers, die zorgen dat wij straks van het eerste tot het laatste nummer een front-row ervaring hebben. En ja, ook de mannen en vrouwen van de brouwerij uit Lieshout mijn god, die rennen alsof er een wereldwijde biercrisis dreigt.

Gelukkig waren de tenten al gesloten toen ik langsliep. Anders was ik misschien wel ingelijfd als tijdelijke hulp voor een spijker of balk. Want gisteren stonden ze nog in de regen te ploeteren. Echt, petje af hoor. Terwijl wij al zuchten bij een klein buitje, bouwen deze mensen een compleet feestpaleis.

Langzaam begint de binnenstad weer te glanzen als één groot feestpaleis. Of je nu langs het Stratumseind kuiert, over de Markt loopt, bij D’n Schuur voor de DOMUSDELA staat of richting het Wilhelminaplein gaat, overal proef je de sfeer. Het kriebelt al in je buik en in je voeten: bijna tijd om los te gaan!

En waarschijnlijk geldt het beeld wat ik hier beschrijf ook voor alle zalen van de carnavalsclubs, al dan niet in het centrum. Ook daar wordt keihard gewerkt, van het ophangen van lichtjes tot het vullen van de bar en het oefenen van de kapellen en acts. Overal zijn het dezelfde kanjers, die zorgen dat wij straks overal een geweldig feest hebben.

En dit wil ik toch wel even vermelden, een speciaal compliment gaat naar de organisatie van de Schuur. Wat geweldig dat ook aan de inwendige mens wordt gedacht! voor al die hard werkende mensen. Binnen staan alle mannen en vrouwen te genieten van een rijkelijk gevulde soep, dan nog een saté buffet zoveel je kunt eten met een heerlijke pindasaus – waarschijnlijk geïnspireerd op het gelijknamige liedje van het Liedjesfist en brood en voor de liefhebbers kroepoek.

En ja hoor, ook even hoppen bij een winkel op de Willemstraat, je weet wel, zo’n plek waar je rode oortjes van krijgt. De dame bevestigde al wat ik had vermoed: extra omzet voor Valentijnsdag, dit jaar handig samen met carnaval. Het meeste verkocht tot nu toe? Lingerie, maar dan nét even anders dan bij Livera. Terwijl ik dit stuk tik op mijn iPad, komt er ineens een anoniempje binnen. Een Valentijnskaart… en nee, niet van mijn echtgenote. Spannend. Of iemand die stiekem een hint wil geven.

Alle tenten zien er perfect uit, de voorraad wordt aangevuld met bier, bekers en ladingen gezellige drankjes. Dus bij deze: bedankt, mannen en vrouwen, voor jullie tomeloze inzet vandaag. Ik zal zeker aan jullie denken terwijl ik straks met een biertje in de hand meedans op het Stratumseind.

Leon Koop aka De Lampegatse Reporter