De voorpret begint nú al!

Aftellen maar! Dus… nog 203 dagen geduld en dan barst carnaval 2026 weer los! Alaaf! maar gelukkig eerst nog het Liedjesfist in januari.

Zat ik gister of zo weer eens op m’n gemak onderuit op de bank, telefoon in de hand, beetje scrollen… Zie ik ineens die bekende carnavals-teller voorbijkomen: “Nog 111 dagen tot 11-11l!” En terwijl ik dat lees, voel ik het al borrelen. Niet in m’n maag – daar zat gewoon nog die gehaktbal van het middageten – maar in m’n hart.

Want wie 111 dagen roept, die roept eigenlijk: Dat het Liedjesfist er ook weer aan zit te komen.

Want laat één ding duidelijk zijn: de echte liefhebbers hebben mazzel. Zij hoeven niet te wachten tot carnaval zelf. Nee, in januari trappen we traditiegetrouw al af met het Liedjesfist – de gezellige, muzikale opwarmer van het seizoen. De avond waarop we ontdekken wie er dit jaar een oorwurm produceert die je wekenlang niet uit je kop krijgt. Of in mijn geval: wie er met een halve kwinkslag en een refreintje mijn hele dag goedmaakt.

Voor mij is dit dé tijd om langzaam uit de zomerslaap te ontwaken en weer achter de computer te kruipen. Niet voor belastingformulieren of boodschappenlijstjes – nee, voor het échte werk: carnavalsliedjes schrijven. De leukste sport die er is. En zoals altijd begin ik met een beetje snuffelen in de rijke geschiedenis van Lampegatse krakers. En wat blijkt? Zo’n 70% van de teksten zit vol dubbelzinnige opmerkingen. En terecht! Want carnaval is geen tijd van subtiele poëzie, maar van woordgrappen die nét even schuuren.

Dus, ga ik dat ook doen dit jaar? Jazeker. Want ik hou ervan. Dubbelzinnigheid, woordspelingen, lekkere rijm – dat is mijn terrein. Zoals je misschien wel weet uit mijn columns. Ik heb zelfs al een voorzetje gemaakt. Of dat ‘m wordt? We zullen zien. Misschien laat ik binnenkort een stukje horen.

Wat ik vandaag wél al gedaan heb: een ander liedje ingestuurd naar Spotify via m’n tussenpersoon. Volgende week is ‘ie hopelijk te beluisteren. Het hoesje heb ik alvast bijgesloten. En nee hoor, voor de goede orde: dit wordt zeker niet mijn inzending voor het Liedjesfist. Dat geheim bewaar ik nog even.

Voor nu? Genieten van de vakantie. Straks gezellig met Nita en onze twee in Nederland wonende kleinkinderen pannenkoeken eten – en volgend jaar met onze kleinzoon in Amerika pancakes in Santa Monica. Het leven is een feestje. Je moet alleen af en toe zelf de confetti bijvullen.

Salaai en tot in januari!

Alaaf uit Lampegat!