Carnavals zaterdag in Lampegat

Goedemorgen lieve Lampegatters,

Terwijl een groot deel van jullie alweer braaf in de rij staat bij de Catharinakerk, rol ik nét uit mijn krib. Ja, een tikkeltje brak vandaag maar eerlijk is eerlijk, dat krijg je als je gisteren het carnaval weer ouderwets hebt afgetrapt alsof het je eerste keer was.
Mijn dag begon vroeg, héél vroeg. Een ontbijtje bij C.V. met Staps in de Tipsy Duck. En laat ik je zeggen: het blijft wennen om op dat tijdstip een biertje door te spoelen met eitjes en broodjes frikandel. Maar goed, het voelt daar altijd als thuiskomen. Nog voordat mijn frikandel überhaupt een kans kreeg om te zakken, stond onze ras entertainer Dennis Eijkemans – Zanger alweer op het podium. Die gast heeft maar drie minuten nodig om een hele tent te laten ontploffen.

Maar ja, afspraken zijn afspraken. Dochterlief wachtte in de stad. Alleen… het was koud. En dan bedoel ik: heel erg koud. Dus eerst ff naar het Kruidvat gehold voor thermo ondergoed. Vervolgens hup, bij het Pullman Eindhoven Cocagne even omkleden. Daar had ik afgesproken met dochter Sascha Koop en haar vriendin Geartsje jawel, rechtstreeks uit het hoge Friesland, waar ze al twintig jaar carnaval viert alsof ze er geboren is.
En omdat de kou ons toch een beetje te grazen had, bekeken we de optocht gewoon vanuit de bar. Prima warm, prima bier, prima uitzicht. De stoet liep lekker door en het sfeertje zat er goed in. Daarna door naar het Stratumseind, waar je zigzaggend door de kolkende massa je weg moet vinden. Onze vaste eerste stop: het feestcafé Tracé dit jaar met een thema waarbij ik me even weer in Tanzania waande.

Maar dan met een iets betere weersvoorspelling. Ja, laat die creatieve chaos maar aan Youri de Bok over. Zo vader, zo zoon: terwijl Youri de boel op Stratumseind in vuur en vlam zette, stond zijn pa op het Wilhelminaplein de longen uit zijn lijf te kletsen om daar óók een topfeest neer te zetten.
We hopten daarna nog wat kroegen af — overal even gezellig. Het Belgisch Bier Café was top, de Tipsy Duck weer ouderwets knus. En we sloten af met een bezoek aan schoonzoon Robin bij Dijk 7, waar hun vriendengroep al in de hogere carnavals-sferen verkeerde.
Toen brak het moment aan dat iedere carnavalsvierder kent: je moet ff snel wat bier kwijt. Ik zocht dus een ‘pisbak’ onder die mysterieuze tunnel… maar nee, nergens wat te vinden. Wat ik wél zag: koude billen van dames die dapper de elementen trotseerden van de ijzige kou. Serieus, Lampegat — die damesvoorzieningen moeten écht beter. Een van die dames herkende me en zei: “Leon, schrijf hier nou eens over!” Bij deze.

Rond 17.30 weer terug naar het Pullman voor een hapje. Daar belandden we in een heerlijk gesprek met onze Prins Kantinus, Dirk. En toen hij hoorde dat de vader van Gaertsje niemand minder was dan de legendarische weerman uit het verre Friesland, kreeg het gesprek nog een warme laag nostalgie. Twintig jaar lang zette papa Piet óók Lampegat op de kaart met zijn weerpraatjes.
Tussen het kletsen door ook nog even op de iPhone naar het schaatsen gekeken en dat terwijl de avond nog móést beginnen.

En daarom, lieve Lampegatters:
Als je nog twijfelde om vandaag de stad in te gaan – doe het gewoon. Trek die kiel aan, zet die muts op, neem dat eerste biertje en laat je meenemen in de warmte die alleen carnaval geeft. En vergeet je thermo ondergoed niet. En ik, ik zit inmiddels thuis gezellig naar de Carnavalsmis te kijken met een lekkere cappuccino.